ขอบคุณที่ใส่ใจว่าฉันชอบอะไร กินแบบไหน

เหมือนพี่จะจำได้นะ แม้ว่าฉันเพิ่งพูดไปแค่ครั้งเดียว

ขอบคุณที่เติมแรงใจให้สู้ต่อไปเรื่อยๆ

ขอบคุณที่เห็นค่าของฉัน สักนิดก็ชื่นใจแล้ว

ก็ไม่รู้นะว่าเราจะได้เห็นหน้ากันอย่างนี้ไปอีกนานมั้ย

อะไรที่ดีๆก็อยากเก็บเอาไว้

อะไรที่น้อยใจก็ไม่อยากจะจำ

ก็รู้ดีว่าพี่เป็นคนยังไง ก็ไม่อยากถือสา

แต่หลายครั้งที่คนอ่อนไหวอย่างฉันอดรู้สึกไม่ได้

ก็ขอโทษที่บางครั้งเผลองอแง ไม่เข้าใจพี่เลย

ก็คนมันกลัว ก็คนมันมีแผลในใจ เลยผวาอยู่ตลอดเวลาว่าพี่จะทำให้เสียใจอีก

จริงๆก็ไม่มีอะไรเลย เราก็ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

ก็แค่พี่น้อง ไม่ใช่คนรัก และไม่มีวันที่จะเป็นยังงั้นไปได้

แต่ก็เผลออุ่นใจทุกทีที่มีพี่อยู่ด้วยกัน

แล้วก็ดันนิสัยเสีย ติดไออุ่นนั้นจนเคยตัว

ไม่อยากให้มันแปรเปลี่ยนไปซะด้วยสิ

ก็คงจะไม่ขออะไรมาก นอกจากช่วยเก็บไออุ่นนั้นไว้ให้ได้มั้ย

จนกว่าเราจะจากกันสักวัน วันที่เราจะไม่เจอกันอีกเลย